fb-icongplus-icontwt-icon

 drustvo lekara srbije

Stručni tim Z.U. Jugolab u saradnji sa svojim saradnicima učestvuje u kontinuiranoj edukaciji medicinskih radnika.

Cenovnik analiza

 

Kontakt za informacije o visokospecifičim analizama kojih nema u cenovniku:

(021) 466-804 ili (021) 2100-808

Smaller Default Larger

 

 

noro1

 

 

Deca, posebno kada su u uzrastu u kojem još uvek nemaju jasno razvijene i stečene higijenske navike, pod velikim i konstantnim su rizikom od pojave dijareje.
То је zato što deca u pomenutom uzrastu stavljaju ruke, ali i različite predmete u usta i nа taj način u organizam neretko unose patogene mikroorganizme koji su izazivači dijareje.
 
Stomačni virusi kod dece, upravo iz pomenutog razloga, predstavljaju jedan od najćešćih izazivača dijareje kod dece. Ovi virusi, prenose se prljavim rukama, kao i neposrednim kontaktom sa izvorima virusa, kao što su kontaminirana voda ili kontaminirana hrana, čijoj upotrebi deca znaju da budu sklona. Dijareja kod dece može biti izazvana  najčešće  unosom Rotavirusa i  Norovirusa ali i drugih enterovirusa.
 
Bez obzira da li je uzrokovana stomačnim virusom ili nekim drugim faktorom koji je na to uticao, dijareja, odnosno proliv kod dece, manifestuje se najčešće kroz gubitak apetita, ргаćen smanjenjem telesne mase i kroz prisustvo obilnog pražnjenja creva koje je učestalo. 
 
Takođe, kod dece koja imaju dijareju, odnosno proliv, može se javiti povraćanje, praćeno mučninom, kao i povišena telesna temperatura. 
 
U većini slučajeva ovakvo stanje prolazi za nekoliko dana. 

 

Dijagnoza virusa se postavlja testovima kojima se dokazuje antigen u stolici a u Jugolabu rezultate dobijate u toku istog dana.

 

TUMORSKI MARKERI 

 

Tumorski markeri su supstance koje nastaju u ćelijama organizma kao odgovor na postojanje malignog ili benignog tumora i predstavljaju biohemijske indikatore prisustva tumora. Produkuju ih ćelije karcinoma ili organizam kao odgovor na prisustvo kancera, ali mogu da ih produkuju i zdrave, normalne ćelije. Povišen nivo tumor markera može ukazivati na prisustvo tumora, ali sam nije dovoljan da bi se postavila dijagnoza.

Nijedan tumorski marker nije 100% specifičan. To znači da se oni detektuju kako kod zdravih osoba, jer ih mogu lučiti zdrave, normalne ćelije, tako i kod osoba sa karcinomom, a pored toga većinu njih produkuje više vrsta karcinoma. Takođe, nijedan tumorski markeri nije 100% osetljiv, odnosno ne može da se detektuje u svim stadijumima bolesti, posebno u početnom. Bez obzira na ove nedostatke, oni su danas potpuno opravdano našli siroku primenu u laboratorijskoj dijagnostici.

Tumorski markeri se koriste:

- kao deo skrininga u ranom otkrivanju malignih bolesti i kao pomoć u postavljanju dijagnoze

- u praćenju toka bolesti

- u planiranju i praćenju terapije

- u ranom otkrivanju recidiva, odnosno ponovnog javljanja tumora.

Manje su korisni u skriningu, uglavnom se tu koriste kao pomoćno dijagnostičko sredstvo, jer se dijagnoza može potvrditi samo biopsijom, ali u planiranju i praćenju terapije, kao i u otkrivanju recidiva su našli veliku ulogu.

Kod pacijenata kojima je dijagnostikovan karcinom, jako je važno da se prva koncentracija izmeri pre početka terapije, a zatim nakon nje. Tada će poređenje rezultata ukazati na uspešnost terapije.

Tumorskih markera ima mnogo koji se danas u laboratorijskoj dijagnostici rutinski određuju. Najčešće se određuju:

PSA - specifičan je za prostatu. Karcinom prostate je jedini karcinom kod kojeg će ovaj marker biti povišen, ali se njegove povišene vrednosti javljaju i kod nekih drugih, benignih bolesti tog organa. Pored ukupnog PSA, merenjem i slobodnog PSA omogućava se bolje razdvajanje pacijenata sa karcinomom od onih sa benignom hiperplazijom prostate.

CA 125 – prisutan je kod epitelijalnih karcinoma ovarijuma, karcinoma endometrijuma, cerviksa i dojke, ali povišen je i u brojnim benignim stanjima, čak i u trudnoći. Danas se sve više određuje zajedno sa markerom HE 4 koji je najosetljiviji za otkrivanje karcinoma jajnika, posebno na početku bolesti, pa lekari sve više traže određivanje kombinacije ova dva markera.          

CA 15-3 – prisutan je kod karcinoma dojke, ali i kod brojnih drugih oboljenja. Najviše se koristi za rano otkrivanje recidiva i praćenje odgovora na terapiju

CEA – prvi marker koji je uveden u kliničku upotrebu. Prisutan je kod brojnih benignih i malignih stanja, a važan je kao prognostički indikator kod karcinoma debelog creva i u kontroli povratka bolesti.

Tumorski markeri se mogu detektovati u krvi, ali i drugim telesnim tečnostima, a savremena laboratorijska oprema omogućava brzo i tačno određivanje njihovih vrednosti i za većinu se rezultati dobijaju u roku od nekoliko sati. Esencijalno je prepoznati da se vrednosti dobijene razlicitim metodama ne mogu porediti.Testovi različitih proizvođača daju različite rezultate na istom uzorku. Zato je veoma važno da sepacijent prati istim postupkom određivanja, po mogućstvu u istoj laboratoriji.

Danas je dostupno i otkrivanje genetske predispozicije za nastanak kancera, koje već predstavlja rutinsku laboratorijsku analizu.  S obzirom da se zna da je malignitet na dojci  u 25% slučajeva nasledan,  rano otkrivanje  genetskih mutacija može sprečiti razvoj karcinoma. Geni koji su odgovorni za nastanak ovog karcinoma su BRCA 1 i BRCA 2, odnosno njihove mutacije. Žene kod kojih postoje te mutacije, sa odgovarajućom verovatnoćom, u zavisnosti od starosti, mogu oboleti od karcinoma dojke. Postupak je potpuno neinvazivan, uzima se krv kao uzorak i rezultati se dobijaju u roku od nekoliko nedelja. Nakon toga, žena, ukoliko ima tu mutaciju gena, može dalje da odluči koju preventivnu meru će preduzeti”. 

U Novom Sadu, od 15-18. decembra 2016. godine, održani su Treći kongres minimalno invazivne ginekologije sa internacionalnim učešćem, simpozijum "Male tajne velikih majstora u IVF-u" i ESGE kurs. Tom prilikom održana su brojna predavanja i video sesije vrhunskih svetskih stručnjaka. Jugolab je pomogao održavanje kongresa, simpozijuma i kursa, koji će ostati zapamćeni kao najuspešniji do sada.

  

   

stop-aids

AIDS je skraćenica od engleskog naziva Acquired Immunodeficiency Syndrome.  U  našem jeziku uobičajen i opšte prihvaćen naziv je SIDA (Sindrom Stečenog Imunološkog Deficita).
 

Nakon što se desi infekcija organizma HIV virusom, što se može utvrditi pouzdano ako se uradi test na HIV virus, prvi simptomi se obično javljaju mesec ili dva nakon što ste bili izloženi virusu. Tada počinje prva faza HIV infekcije. Simptomi koji podsećaju na simptome gripa, povišena temperatura, iscrpljenost, malaksalost, uvećanje limfnih čvorova, s obzirom da je to mesto gde HIV virus traži svoje utočište uporedo sa sveopštom borbom koju organizam započinje protiv njega. Neki ljudi nemaju nikakve simptome u toku ove faze.

Može se desiti da u narednom periodu ne primetite nijedan AIDS simptom. Ovo je poznato kao latentna faza(klinička latentnost tj. mirovanje virusa).Ona najčešće traje nekoliko godina(može i preko 10). U ovoj fazi nema simptoma ili su svedeni na minimum.

 

U daljem toku infekcije virus HIV-a napada CD4 limfocite i dovodi do njihovog propadanja a samim tim i smanjenja i gubitka sposobnosti imunog sistema da se bori ne samo sa HIV virusom već i sa drugim infektivnim agensima. Dolazi do poremećaja različitih organa i sistema i tada infekcija poprima generalizovani karakter.

 

Jedini rezervoar HIV infekcije je čovek. Infekcija nastaje najčešće preko krvi i krvnih derivata, vaginalnog sekreta, sperme i majčinog mleka. U ostalim telesnim tečnostima koncentracija virusa je mala i ima samo teoretsko značenje.

 

Različiti načini prenošenja HIV infekcije su širom sveta zastupljeni u različitom stepenu. Tako, primera radi, dominantan način prenošenja infekcije u Africi je seksualni put (heteroseksualni), odnosno vertikalna transmisija, dok je u nekim zemljama Zapadne Evrope i SAD dominantan homoseksualni način prenošenja ili putem upotrebe nesterilnih igala kod intravenskih narkomana.

 

BITI INFICIRAN HIV-om NE ZNAČI ISTO ŠTO I BITI OBOLEO OD AIDS-a. Osoba može i desetak godina biti samo inficirana virusom, a da pri tome nema nikakve simptome bolesti i oseća se sasvim dobro.

 

Prevencija je najbolja zaštita od infekcije: izbegavanje rizičnih kontakata, korišćenje prezervativa, kontrola intravenskih narkomana su samo neke od mera da bi se rizik od infekcije smanjio.

Povodom Svetskog dana borbe protiv dijabetesa,                    

14. novembra, Jugolab je uzeo učešće na Festivalu zdravlja

koji je organizovan od strane Saveza društava Vojvodine za

borbu protiv šećerne bolesti.

Tom prilikom, Jugolab je omogućio svim zainteresovanim

građanima da besplatno odrede koncentraciju glukoze u krvi.

01-Savez 14 novembar